2012 - 4 ตุลาคม 2555

พฤหัสบดีที่ 4 ตุลาคม 2555

สัปดาห์ที่ 26 เทศกาลธรรมดา

ระลึกถึง น. ฟรังซิส  ชาวอัสซีซี

สดด 27:7,8-9,13-14

ทำวัตรสัปดาห์ที่ 2

 

บทอ่านที่ 1                                                           โยบ 9:21-27

        โยบกล่าวว่า

“จงสงสารข้าพเจ้าเถิด เพื่อนเอ๋ย จงสงสารเถิด เพราะพระหัตถ์ของพระเจ้าได้ตีข้าพเจ้า  ทำไมท่านทั้งหลายจึงเบียดเบียนข้าพเจ้า  เหมือนกับที่พระเจ้าทรงกระทำเล่า  ท่านทำร้ายเนื้อหนังของข้าพเจ้ายังไม่พออีกหรือ  ข้าพเจ้าอยากให้ถ้อยคำของข้าพเจ้าถูกบันทึกไว้  อยากให้จารึกไว้ในหนังสือ  อยากให้ใช้สิ่วเหล็กและตะกั่ว  สลักไว้บนหินให้คงอยู่ตลอดไป  ส่วนข้าพเจ้า  ข้าพเจ้ารู้ว่าพระผู้ปกป้องข้าพเจ้าทรงพระชนม์อยู่  จะทรงลุกขึ้นยืนเป็นคนสุดท้ายบนฝุ่นดิน  เมื่อหนังของข้าพเจ้าถูกทำลายและไม่มีร่างกายอีกแล้ว  ข้าพเจ้าจะเห็นพระเจ้า  ข้าพเจ้าจะเห็นพระองค์อยู่เคียงข้าง  นัยน์ตาของข้าพเจ้าจะแลเห็นพระองค์ไม่ใช่อย่างคนแปลกหน้า  ข้าพเจ้ารู้สึกมีความมั่นใจเช่นนี้”

 

พระวรสาร                                                              ลก 10:1-12

ต่อจากนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งศิษย์อีกเจ็ดสิบสองคน  และทรงส่งเขาล่วงหน้าพระองค์เป็นคู่ ๆ ไปทุกตำบลทุกเมืองที่พระองค์จะเสด็จ  พระองค์ตรัสกับเขาว่า “ข้าที่จะเกี่ยวมีมาก  แต่คนงานมีน้อย  จงวอนขอเจ้าของนาให้ส่งคนงานมาเก็บเกี่ยวข้าวของพระองค์เถิด จงไปเถิด  เราส่งท่านทั้งหลายไปดุจลูกแกะในฝูงสุนัขป่า  อย่านำถุงเงิน ย่ามหรือรองเท้าไปด้วย  อย่าเสียเวลาทักทายผู้ใดตามทาง

เมื่อท่านเข้าบ้านใด  จงกล่าวก่อนว่า “สันติสุขจงมีแก่บ้านนี้เถิด” ถ้ามีผู้สมควรจะรับสันติสุขอยู่ที่นั่น  สันติสุขของท่านจะอยู่กับเขา  มิฉะนั้น สันติสุขของท่านจะกลับมาอยู่กับท่านอีก  จงพักอาศัยในบ้านนั้น กินและดื่มของที่เขาจะนำมาให้  เพราะว่าคนงานสมควรที่จะได้รับค่าจ้างของตน  อย่าเข้าบ้านนี้ออกบ้านโน้น

เมื่อท่านเข้าไปในเมืองใด  และเขาต้อนรับท่าน จงกินของที่เขาจะนำมาตั้งให้  จงรักษาผู้เจ็บป่วยในเมืองนั้นและบอกเขาว่า “พระอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ใกล้ท่านทั้งหลายแล้ว”  แต่ถ้าท่านเข้าไปในเมืองใดและเขาไม่ต้อนรับ  ก็จงออกไปกลางลานสาธารณะ  และกล่าวว่า “แม้แต่ฝุ่นจากเมืองของท่านที่ติดเท้าของเรา เราจะสลัดทิ้งไว้ปรักปรำท่าน  จงรู้เถิดว่า พระอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว”  เราบอกท่านทั้งหลายว่า  ในวันพิพากษา ชาวเมืองโสดมจะรับโทษเบากว่าชาวเมืองนั้น

 

ข้อคิด

ผู้ที่ปรารถนาเป็นศิษย์ของพระเยซูเจ้า  ต้องพร้อมถูกส่งไปหาผู้คนทุกประเภท  แม้มีผู้ประสงค์คิดทำร้ายเขา (เช่น สุนัขป่า) แต่เขาต้องไม่ใช้ความรุนแรงตอบโต้ (เช่น แกะ) นำสันติและความยินดีไปให้กับทุกคน  พร้อมทั้งมีสำนึกที่จะกระทำภารกิจช่วยบรรเทาและเยียวยาผู้เจ็บป่วยและมีปัญหา

ข้าแต่พระเยซูเจ้า  โปรดให้ลูกมีสำนึกในแต่ละวันว่า  พระองค์ทรงส่งลูกไปกระทำหน้าที่ช่วยบรรเทาความทุกข์ยากและนำสันติไปให้แก่ผู้ที่พบเห็นเสมอ