2012 - 17 ตุลาคม 2555

พุธที่ 17 ตุลาคม 2555

สัปดาห์ที่ 28 เทศกาลธรรมดา
ระลึกถึง น. อิกญาซีโอ ชาวอันติโอค พระสังฆราชและมรณสักขี (ดูประวัติได้ที่ http://www.catholic.or.th/spiritual/books/saints/saintsoct/oct17.html)
สดด 1:1-6
ทำวัตรสัปดาห์ที่ 4

บทอ่านที่ 1                                                            กท 5:18-25

พี่น้อง ถ้าท่านมีพระจิตเจ้าเป็นผู้นำ  ท่านก็ไม่อยู่ภายใต้พระธรรมบัญญัติ  กิจการของธรรมชาติมนุษย์นั้นปรากฎชัดแจ้ง คือการผิดประเวณี  ความลามกโสมม  การปล่อยตัวตามราคตัณหา  การกราบไว้รูปเคารพ  การใช้เวทมนตร์คาถา  การเป็นศัตรูกัน  การทะเลาะวิวาท  ความอิจฉาริษยา  ความโกรธเคือง  การแก่งแย่งชิงดี  การแตกแยก  การแบ่งพรรคแบ่งพวก  การเมามาย  การสำมะเลเทเมา  และอีกหลายประการในทำนองเดียวกันนี้  ข้าพเจ้าขอเตือนท่านทั้งหลายอีกครั้งหนึ่งดังที่เคยเตือนมาแล้วว่า  ผู้ที่ประพฤติตนเช่นนี้จะไม่ได้อาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก

ส่วนผลของพระจิตเจ้าก็คือความรัก ความชื่มชม  ความสงบ ความอดทน  ความเมตตา  ความใจดี  ความซื่อสัตย์  ความอ่อนโยน  และการรู้จักควบคุมตนเอง  เรื่องเหล่านี้ไม่มีธรรมบัญญัติใดห้ามไว้เลย  ผู้ที่เป็นของพระคริสตเยซู  ก็ตรึงธรรมชาติของตนพร้อมกับกิเลสตัณหาไว้กับไม้กางเขนแล้ว

ถ้าเรามีชีวิตเดชะพระจิตเจ้าแล้ว  เราจงดำเนินชีวิตตามพระจิตเจ้าด้วย

พระวรสาร                                                            ลก 11:42-46

         เวลานั้น  พระเยซูเจ้าตรัสว่า

“วิบัติจงเกิดแก่ท่าน  บรรดาชาวฟาริสี  ท่านถวายหนึ่งในสิบของสะระแหน่  สมุนไพรและผักทุกชนิด  แต่ละเลยความยุติธรรมและความรักต่อพระเจ้า  บทบัญญัติเหล่านี้จำเป็นต้องปฏิบัติโดยไม่ละเว้นบทบัญญัติอื่น ๆ  วิบัติจงเกิดแก่ท่าน  บรรดาชาวฟาริสี  ท่านชอบนั่งแถวหน้าในศาลาธรรม  และชอบให้ผู้คนคำนับตามลานสาธารณะ  วิบัติจงเกิดแก่ท่าน  ท่านเป็นเหมือนหลุมศพที่มองไม่เห็น  คนจะเดินเหยียบไปโดยไม่รู้”

นักกฎหมายคนหนึ่งจึงทูลพระองค์ว่า ‘พระอาจารย์ ท่านพูดเช่นนี้ ท่านก็สบประมาทพวกเราด้วย’  พระองค์ตรัสตอบว่า ‘ท่านนักกฎหมายทั้งหลาย  วิบัติจงเกิดแก่ท่านด้วย ท่านให้ผู้อื่นแบกสัมภาระหนักเกินกำลัง  แต่ท่านไม่ยอมแม้แต่จะใช้นิ้วแตะต้องสัมภาระนั้น’

ข้อคิด

นักบุญเปาโลเตือนเราว่า  กิจการธรรมชาติของมนุษย์  คือการปล่อยตัวตามราคะตัณหา  การแตกแยก ฯลฯ ผู้ที่ประพฤติตนเช่นนี้จะไม่ได้อาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก  ผู้ที่เป็นของพระคริสตเจ้า  ก็ตรึงธรรมชาติของตนเพร้อมกับกิเลสตัณหาไว้กับไม้กางเขน  และดำเนินชีวิตตามพระจิตเจ้า  ให้พระจิตเจ้าเป็นผู้นำทาง  จะไม่ประพฤติปฏิบัติอย่างชาวฟาริสี  หรือนักกฎหมายที่ละเลยความยุติธรรมและความรักที่พระคริสตเจ้าประณาม