2012 - 20 ตุลาคม 2555

เสาร์ที่ 20 ตุลาคม 2555

สัปดาห์ที่ 28 เทศกาลธรรมดา
สดด 8:1-2ก,3-4ก,4ข-6
ทำวัตรสัปดาห์ที่ 4

 

บทอ่านที่ 1                                                             อฟ 1:15-23

        พี่น้อง เมื่อข้าพเจ้ารู้ถึงความเชื่อของท่านทั้งหลายในพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้า  และรู้ถึงความรักที่ท่านมีต่อบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ทุกคน  ข้าพเจ้าจึงขอบพระคุณพระเจ้าเพื่อท่านและระลึกถึงท่านทั้งหลายในคำอธิษฐานภาวนาอยู่เสมอ  ขอพระเจ้าแห่งพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา  พระบิดาผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ประทานพระพรแห่งปรีชาญาณและการเปิดเผยให้แก่ท่านเดชะพระจิตเจ้า  เพื่อท่านจะได้รู้ซึ้งถึงพระองค์ยิ่ง ๆ ขึ้น  ขอพระองค์โปรดให้ตาแห่งใจของท่านสว่างขึ้น  เพื่อจะรู้ว่าพระองค์ทรงเรียกท่านให้มีความหวังประการใด  และความรุ่งเรืองที่บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์จะได้รับเป็นมรดกนั้นบริบูรณ์เพียงไร  อีกทั้งรู้ด้วยว่า  พระอานุภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์ต่อเราผู้มีความเชื่อนั้นล้ำเลิศเพียงใด  พระอานุภาพและพละกำลังนี้  พระองค์ทรงแสดงในองค์พระคริสตเจ้า เมื่อทรงบันดาลให้พระคริสตเจ้าทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย  และให้ประทับเบื้องขวาของพระองค์ในสวรรค์  เหนือเทพนิกรเจ้า  เทพนิกรอำนาจ เทพนิกรฤทธิ์  เทพนิกรนายและเหนือนามทั้งปวงที่อาจเรียกขานได้ทั้งในภพนี้และในภพหน้า  พรเจ้าทรงวางทุกสิ่งไว้ใต้พระบาทของพระคริสตเจ้า  และทรงแต่งตั้งพระคริสตเจ้าไว้เหนือสรรพสิ่ง  ให้ทรงเป็นศีรษะของพระศาสนจักร  ซึ่งเป็นพระวรกายของพระองค์  เป็นความบริบูรณ์ของพระผู้ทรงอยู่ในทุกสิ่งและทรงกระทำให้ทุกสิ่งบริบูรณ์

 

พระวรสาร                                                              ลก 12:8-12

เวลานั้น พระเยซูเจ้าตรัสแก่บรรดาศิษย์ว่า

“เราบอกท่านทั้งหลายว่าทุกคนที่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์  บุตรแห่งมนุษย์จะยอมรับผู้นั้นต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า  แต่ผู้ที่ปฏิเสธไม่ยอมรับเราต่อหน้ามนุษย์  จะถูกปฏิเสธไม่ยอมรับต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้าด้วยเช่นเดียวกัน

ทุกคนที่กล่าร้ายต่อบุตรแห่งมนุษย์จะได้รับการอภัย  แต่ผู้ที่กล่าวร้ายต่อพระจิตเจ้าจะไม่ได้รับการอภัยเลย

เมื่อเขาจะนำท่านไปยังศาลาธรรมต่อหน้าผู้ปกครองและผู้ทรงอำนาจ  ท่านทั้งหลายอย่าวิตกกังวลว่าจะหาเหตุผลป้องกันตัวอย่างไรหรือจะพูดอะไร  เพราะพระจิตเจ้าจะทรงสอนท่านในเวลานั้นว่าจะต้องพูดอะไร

 

ข้อคิด

พระคริสตเจ้าทรงส่งพระจิตเจ้ามาอยู่กับเรา  เพื่อจะได้เป็นพยานถึงพระองค์ ในยามต้องขึ้นโรงขึ้นศาลว่าจะต้องพูดอะไร  พูดอย่างไร  ให้เรามีความศรัทธาต่อพระจิตเจ้า ให้พระจิตเจ้านำทาง  อย่าให้พระจิตเป็นพระที่ถูกลืม  อย่ากล่าวร้ายต่อพระจิตเจ้า  เพราะจะไม่ได้รับการอภัย  ให้เรายอมรับความจริงและกลับใจ