2012 - 10 ตุลาคม 2555

พุธที่ 10 ตุลาคม 2555

สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา
สดด 117:1,2
ทำวัตรสัปดาห์ที่ 3

บทอ่านที่ 1                                                        กท 2:1-2,7-14

        พี่น้อง สิบสี่ปีต่อมา  ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มอีกพร้อมกับบารนาบัส  และพาทิตัสไปด้วย  ข้าพเจ้าไปตามที่พระเจ้าทรงเปิดเผย ชี้แจงให้บรรดาพี่น้องที่นั่นรู้ข่าวดีที่ข้าพเจ้าประกาศแก่คนต่างศาสนา  เล่าให้คนสำคัญฟังเป็นการส่วนตัว  เพื่อข้าพเจ้าจะไม่วิ่งโดยไร้ประโยชน์

       ยิ่งกว่านั้น บุคคลสำคัญเหล่านี้เห็นว่าข้าพเจ้าได้รับมอบหน้าที่ให้ประกาศข่าวดีแก่ผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัต เช่นเดียวกับเปโตรได้รับมอบหน้าที่ให้ประกาศแก่ผู้ที่เข้าสุหนัตแล้ว  เพราะพระเจ้าผู้ทรงบันดาลให้เปโตรเป็นธรรมทูตไปพบผู้ที่เข้าสุหนัตแล้ว  ก็ทรงบันดาลให้ข้าพเจ้าไปพบคนต่างศาสนาเช่นเดียวกัน  ดังนั้น เมื่อยากอบ เคฟาสและยอห์น  ซึ่งได้รับความนับถือว่าเป็นหลัก  รู้เรื่องพระหรรษทานที่พระเจ้าประทานแก่ข้าพเจ้า  แล้วก็จับมือกับข้าพเจ้าและบารนาบัส  แสดงความเป็นเพื่อนร่วมงานกัน  ตกลงกันว่า เราจะไปพบคนต่างศาสนา  ส่วนพวกเขาจะไปพบผู้เข้าสุหนัตแล้ว  เขาเหล่านี้ขอเพียงแต่ไม่ให้เราลืมคนยากจน  คำขอนี้เป็นสิ่งที่ข้าพเจ้าปรารถนาจะทำอยู่แล้ว

       เมื่อเคฟาสมาที่เมืองอันทิโอก  ข้าพเจ้าคัดค้านเขาซึ่ง ๆ หน้าเพราะเขาเป็นฝ่ายผิด  เพราะก่อนที่คนของยากอบจะมา  เคฟาสกินอาหารร่วมกับคนต่างชาติ  แต่ครั้นพวกนั้นมา  เขาก็ปลีกตัวและแยกออกมาเพราะกลัวพวกที่เข้าสุหนัต  ชาวยิวคนอื่นจึงแสร้งทำตามเขาบ้าง  แม้กระทั่งบารนาบัสเองก็หลงแสร้งทำตามพวกเขาไปด้วย

       เมื่อข้าพเจ้าเห็นว่าเขาเหล่านั้นประพฤติตนไม่ถูกต้องตามความหมายแท้จริงของข่าวดี  ข้าพเจ้าพูดกับเคฟาสต่อหน้าทุกคนว่า “ท่านเป็นชาวยิว ยังประพฤติตนอย่างคนต่างชาติ มิใช่อย่างชาวยิว  แล้วเหตุไฉนท่านจึงบังคับคนต่างชาติให้ประพฤติตนอย่างชาวยิวเล่า

พระวรสาร                                                              ลก 9:57-62

       วันหนึ่ง พระเยซูเจ้าทรงอธิษฐานภาวนาอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่ง  เมื่อทรงอธิษฐานจบแล้ว  ศิษฐ์คนหนึ่งทูลพระองค์ว่า “พระเจ้าข้า โปรดสอนเราให้อธิษฐานภาวนาเหมือนกับที่ยอห์นสอนศิษย์ของเขาเถิด”

       พระองค์จึงตรัสกับเขาว่า “เมื่อท่านทั้งหลายอธิษฐานภาวนา จงพูดว่า ‘ข้าแต่พระบิดา พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ  พระอาณาจักรจงมาถึง  โปรดประทานอาหารประจำวันแก่ข้าพเจ้าทั้งหลายทุกวัน

       โปรดประทานอภัยแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย  เหมือนข้าพเจ้าทั้งหลายให้อภัยแก่ผู้อื่น  โปรดช่วยข้าพเจ้าทั้งหลายไม่ให้แพ้การประจญ’”

ข้อคิด

       บรรดาสาวกมีประสบการณ์ว่าพระเยซูเจ้าทรงภาวนาบ่อย ๆ และสม่ำเสมอ จึงขอพระองค์ สอนให้รู้จักภาวนา  พระองค์จึงสอนพวกเขาให้สวดภาวนาบทข้าแต่พระบิดา  ซึ่งมีแนวทางไว้ 5 ประการคือ  ขอให้พระนามพระเจ้าได้รับการสรรเสริญ  ให้พระองค์เสด็จมาอยู่ท่ามกลางมนุษย์  ให้มีอาหารประจำวันพอเพียงให้พระองค์อภัยโทษแก่เราและอย่าให้ถูกผจญเกินกำลัง

       ข้าแต่พระเจ้า ขอโปรดให้ลูกมิใช่เพียงภาวนาบทข้าแต่พระบิดานี้บ่อย ๆ เท่านั้น แต่นำไปปฏิบัติให้เกิดขึ้นจริงในชีวิตประจำวันด้วย