2012 - พฤหัสบดี 8 พฤศจิกายน 2555

พฤหัสบดีที่ 8 พฤศจิกายน 2555

สัปดาห์ที่ 31 เทศกาลธรรมดา
สดด 105:2-3,4-5,6-8
ทำวัตรสัปดาห์ที่ 3
 

บทอ่านจากจดหมายนักบุญเปาโลอัครสาวกถึงฟิลิปปี
บทอ่านที่ 1                                                              ฟก 3:3-8ก

พวกเราเท่านั้นเป็นผู้ที่เข้าสุหนัตโดยแท้จริง เป็นผู้ประกอบศาสนพิธีด้วยจิตของพระเจ้า และภูมิใจในพระคริสตเยซู ไม่วางใจในการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ทางกาย แม้ว่าข้าพเจ้ามีเหตุผลที่จะวางใจในการปฏิบัติเช่นนี้ได้ก็ตาม ถ้าผู้ใดคิดว่าตนมีเหตุผลที่จะวางใจในการปฏิบัติเช่นนี้ ข้าพเจ้าก็ยังมีเหตุผลมากกว่า ข้าพเจ้าได้รับพิธีสุหนัตเมื่อเกิดมาได้แปดวัน เป็นเชื้อสายชนชาติอิสราเอลจากตระกูลเบนยามิน เป็นชาวฮีบรูเกิดจากชาวฮีบรู ในด้านธรรมบัญญัติ เป็นชาวฟาริสี ในด้านความกระตือรือร้น เป็นผู้เบียดเบียนพระศาสนจักร ในด้านความชอบธรรมตามธรรมบัญญัติ ไม่มีสิ่งใดจะตำหนิข้าพเจ้าได้ แต่สิ่งที่เคยเป็นประโยชน์แก่ข้าพเจ้านั้น ข้าพเจ้าละทิ้งเพราะพระคริสตเจ้า นับแต่บัดนี้ข้าพเจ้าเห็นว่าทุกสิ่งไม่มีประโยชน์อีกเมื่อเปรียบกับประโยชน์ล้ำค่าคือการรู้จักพระคริสตเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า

 

พระวรสารนักบุญลูกา                                              ลก 15:1-10

บรรดาคนเก็บภาษีและคนบาปเข้ามาใกล้เพื่อฟังพระเยซูเจ้า ชาวฟาริสีและธรรมาจารย์ต่างบ่นว่า ‘คนนี้ต้อนรับคนบาปและกินอาหารร่วมกับเขา’ พระองค์จึงตรัสเรื่องอุปมานี้ให้เขาฟัง

‘ท่านใดที่มีแกะหนึ่งร้อยตัว ตัวหนึ่งพลัดหลง จะไม่ละแกะเก้าสิบเก้าตัวไว้ในถิ่นทุรกันดาร ออกไปตามหาแกะที่พลัดหลงจนพบหรือ เมื่อพบแล้ว เขาจะยกมันใส่บ่าด้วยความยินดีกลับบ้าน เรียกมิตรสหายและเพื่อนบ้านมา พูดว่า “จงร่วมยินดีกับฉันเถิด ฉันพบแกะตัวที่พลัดหลงนั้นแล้ว” เราบอกท่านทั้งหลายว่าในสวรรค์จะมีความยินดีเช่นนี้เพราะคนบาปคนหนึ่งกลับใจมากกว่าความยินดีเพราะคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ต้องการกลับใจใหม่”

‘หญิงคนใดที่มีเงินสิบเหรียญแล้วทำหายไปหนึ่งเหรียญ จะไม่จุดตะเกียง กวาดบ้าน ค้นหาอย่างถี่ถ้วนจนกว่าจะพบหรือ เมื่อพบแล้ว นางจะเรียกมิตรสหายและเพื่อนบ้านมาพูดว่า “จงร่วมยินดีกับฉันเถิด ฉันพบเงินเหรียญที่หายไปแล้ว” เราบอกท่านทั้งหลายว่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าจะมีความยินดีเช่นเดียวกัน เมื่อคนบาปคนหนึ่งกลับใจ’

ข้อคิด

บรรดาคนเก็บภาษีและคนบาป เข้ามาใกล้ชิดเพื่อจะฟังคำสอนของพระองค์ที่ให้ความหวังและความรอดสำหรับชีวิตคนบาปอย่างพวกเขา  คนพวกนี้เป็นกลุ่มหนึ่งที่กระทำอย่างที่พระเยซูเจ้ากล่าวว่า “ใครมีหูจงฟังเถิด” เราทุกคนก็ควรที่จะเลือกฟังเสียงที่ให้ความหวังและชีวิต เสียงนั้นก็คือเสียงขององค์พระเยซูเจ้า เป็นเสียงที่จะนำเราไปสู่หนทาง ความจริงและชีวิต และการที่พระเยซูเจ้าทรงร่วมรับประทานอาหารกับคนบาป เป็นการแสดงว่าพระองค์ทรงยอมรับรคนเหล่านั้นโดยที่ไม่รังเกียจพวกเขาแม้แต่น้อย แต่ไม่ได้หมายความว่าพระองค์ทรงเห็นด้วยกับความประพฤติของพวกเขา