2012 - จันทร์ 19 พฤศจิกายน 2555

จันทร์ที่ 17 พฤศจิกายน 2555

สัปดาห์ที่ 33 เทศกาลธรรมดา
สดด 1:1-6
ทำวัตรสัปดาห์ที่ 1
 

บทอ่านจากหนังสือวิวรณ์

บทอ่านที่ 1                                                       วว 1:1-4, 2:1-5

ต่อไปนี้เป็นการเปิดเผยเรื่องพระเยซูคริสตเจ้า

พระเจ้าทรงเปิดเผยแก่พระเยซูคริสตเจ้า  เพื่อจะได้แจ้งแก่บรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ถึงสิ่งที่จะต้องเกิดขึ้นในเร็ว ๆ นี้ พระเยซูคริสตเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์มาพบยอห์นผู้รับใช้ของพระองค์เพื่ออธิบายความหมาย  ยอห์นเป็นพยานถึงพระวาจาของพระเจ้าและเป็นพยานถึงคำยืนยันของพระเยซูคริสตเจ้าตามที่เขาเห็น  ความสุขจงมีแก่บรรดาผู้อ่านและผู้ฟังถ้อยคำของการประกาศพระวาจานี้และปฏิบัติตามข้อความที่เขียนไว้  เพราะเหตุการณ์นั้นใกล้เข้ามาแล้ว

จากยอห์น  ถึงพระศาสนจักรทั้งเจ็ดแห่งในแคว้นอาเซีย  ขอพระหรรษทานและสันติสุขสถิตอยู่กับท่านทั้งหลาย  จากพระองค์ผู้ทรงดำรงอยู่ในปัจจุบัน  ผู้ทรงดำรงอยู่ในอดีตและผู้เสด็จมา  จากจิตทั้งเจ็ดซึ่งอยู่เบื้องหน้าพระที่นั่งของพระองค์

จงเขียนถึงทูตสวรรค์ของพระศาสนจักรที่เมืองเอเฟซัสว่า  “พระองค์ผู้ทรงถือดาวทั้งเจ็ดดวงไว้ในพระหัตถ์ขวา  และทรงดำเนินอยู่ในหมู่เชิงตะเกียงทองคำทั้งเจ็ดเชิงตรัสดังนี้  เรารู้จักกิจการ  ความเหน็ดเหนื่อยและความเพียรทนของท่าน  และรู้ว่าท่านทนคนชั่วช้าไม่ได้  ท่านทดสอบผู้ที่อ้างว่าเป็นอัครสาวก  แต่ไม่เป็น  และพบว่า  เขาเหล่านั้นเป็นคนพูดคำเท็จ  ท่านมีความเพียรทนและทนทุกข์เพราะนามของเรา  โดยไม่ท้อถอย

ถึงกระนั้น  เรามีเรื่องตำหนิท่านด้วย  คือท่านละทิ้งความรักที่เคยมีแต่ก่อน  ดังนั้น จงระลึกว่า ท่านเคยเป็นอย่างไร  จงกลับใจและทำกิจการอย่างเดิม

พระวรสารนักบุญลูกา                                            ลก 18:35-43

ขณะที่พระเยซูเจ้าทรงพระดำเนินมาใกล้เมืองเยรีโค  ชายตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ริมทาง  เมื่อได้ยินเสียงผู้คนผ่านมา เขาจึงถามว่าเกิดอะไรขึ้น  มีคนบอกเขาว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธกำลังเสด็จผ่านมา  คนตาบอดจึงร้องขึ้นว่า ‘ข้าแต่พระเยซู  โอรสของกษัตริย์ดาวิดเจ้าข้า  โปรดเมตตาข้าพเจ้าเถิด’ ผู้คนที่เดินข้างหน้า  ได้ดุว่าเขา  บอกให้เงียบ แต่เขากลับตะโกนดังยิ่งกว่าเดิมว่า ‘พระโอรสของกษัตริย์ดาวิดเจ้าข้า โปรดเมตตาข้าพเจ้าเถิด’  พระเยซูเจ้าทรงหยุด  ตรัสสั่งให้นำคนนั้นเข้ามา เมื่อเขาเข้ามาใกล้  พระองค์ตรัสถามว่า ‘ท่านอยากให้เราทำอะไรให้’  เขาทูลว่า ‘พระเจ้าข้า ให้ข้าพเจ้ามองเห็นเถิด’

พระเยซูเจ้าตรัสกับเขาว่า ‘จงมองเห็นเถิด ความเชื่อของท่านช่วยท่านให้รอดพ้นแล้ว’

ทันใดนั้น  เขาก็มองเห็นได้อีก  และเดินตามพระองค์ไป พลางถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า ประชาชนทั้งปวงเห็นเช่นนั้น ต่างร้องสรรเสริญพระเจ้า

ข้อคิด

คนตาดีสามารถมองเห็นทุกอย่างสารพัด  แต่คนตาบอดต้องอาศัยการฟังเสียง  วันนี้คนตาดีโชคดีที่ได้เห็นและได้ใกล้ชิดพระเยซู คนตาบอดอยากเป็นเช่นนั้นบ้าง  แต่ถูกคนตาดีห้ามปราม  ที่สุดพระเยซูทรงมีเมตตาต่อเขา  ชีวิตของเราคริสตชนเป็นเหมือนคนตาดีในพระคัมภีร์บ้างหรือไม่ เรารู้จักและใกล้ชิดพระเจ้าแล้ว แต่เรากลับไม่เคยนึกถึงคนอื่น ๆ ที่อยากเข้ามารู้จักและใกล้ชิดกับพระเจ้า  หรือเราอาจจะทำตนเองให้เป็นอุปสรรคต่อบุคคลที่อยากจะเข้ามาหาพระเจ้าอีกด้วยหรือไม่