ศุกร์ที่ 23 พฤศจิกายน 2555
น. เคลเมนต์ที่ 1
พระสันตะปาปาและมรณสักขี น. โคลัมบัน เจ้าอธิการ
สดด 119:13-14,24,27,102-1103,111-112,131-132
ทำวัตรสัปดาห์ที่ 1
บทอ่านจากหนังสือวิวรณ์
บทอ่านที่
1 วว 10:8-11
ข้าพเจ้า ยอห์น
เสียงที่ข้าพเจ้าได้ยินจากสวรรค์กล่าวแก่ข้าพเจ้าอีกครั้งหนึ่งว่า “จงไปเอาม้วนหนังสือที่คลี่อยู่ในมือของทูตสวรรค์ซึ่งยืนอยู่ในทะเลและบนแผ่นดิน” ข้าพเจ้าจึงไปหาทูตสวรรค์และขอม้วนหนังสือเล็ก ๆ
นั้น ทูตสวรรค์บอกข้าพเจ้าว่า “จงเอาไปและกินเถิด มันจะทำให้ท้องของท่านขม แต่เมื่ออยู่ในปาก
มันจะหวานเหมือนน้ำผึ้ง” ข้าพเจ้าจึงนำม้วนหนังสือเล็ก ๆ นั้นจากมือของทูตสวรรค์ แล้วกิน
เมื่ออยู่ในปากมันหวานเหมือนน้ำผึ้ง แต่เมื่อข้าพเจ้ากลืนลงไป ก็รู้สึกขมในท้อง
มีผู้บอกข้าพเจ้าว่า “ท่านต้องประกาศพระวาจาอีกเกี่ยวกับประเทศ ชาติ ภาษา
และกษัตริย์จำนวนมาก”
พระวรสารนักบุญลูกา
ลก
17:26-37
เวลานั้น พระเยซูเจ้าเสด็จเข้าไปในพระวิหาร
ทรงเริ่มขับไล่บรรดาพ่อค้า ตรัสกับเขาว่า ‘มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า
บ้านของเราจะเป็นบ้านแห่งการอธิษฐานภาวนา แต่ท่านทั้งหลายกลับมาทำให้เป็นซ่องโจร’
พระองค์ทรงสั่งสอนในพระวิหารทุกวัน บรรดาหัวหน้าสมณะ
ธรรมาจารย์และหัวหน้าประชาชนหาวิธีกำจัดพระองค์ แต่หาวิธีไม่ได้ว่าจะทำอย่างไร เพราะประชาชนทุกคนกำลังตั้งใจฟังพระองค์
ข้อคิด
หลังจากการกลับคืนพระชนมชีพของพระเยซูเจ้า
พระวิหารที่สำคัญที่สุดไม่ใช่พระวิหารที่เป็นอิฐปูนดังเช่นในอดีตอีกต่อไป แต่เป็นส่วนที่ลึกที่สุดในหัวใจของเราที่พระตรีเอกภาพทรงประทับอยู่
ณ ที่แห่งนี้พระจิตของพระเจ้าสัมผัสกับจิตของเรา ดังนั้นเราจึงต้องหมั่นภาวนาติดต่อสัมพันธ์กับพระอยู่เสมอ
ชำระประสบการณ์ภายในของตนเองทั้งในด้านอารมณ์
ความคิด ความรู้สึก ความทรงจำ จิตนาการ ความปรารถนา ฯลฯ
เพื่อเปิดทางให้พระจิตเจ้าเข้าครอบครองหัวใจของเรา จนกระทั่งทุกสิ่งที่เราปฏิบัติในชีวิตนั้นมุ่งไปสู่เป้าหมายอันเป็นพระประสงค์ของ
พระองค์
การภาวนาของเราต่อพระเจ้าเป็นความสัมพันธ์แบบบุตรต่อบิดา
ซึ่งแสวงหา ค้นพบพลังความเข้มแข็งทั้งสิ้นในพระองค์
หรือเป็นเพียงหน้าที่ต้องปฏิบัติ เพื่อได้รับพระพรความช่วยเหลือเท่านั้น

No comments:
Post a Comment